22. Is it a reality show? Where’s the MTV crew?

 
Nie. Tego się po niej nie spodziewałam. Oto patrzyłam, jak Oliwia pocałowała Louisa. Najgorsze było to, że on oddał ten pocałunek! We mnie aż się zagotowało. On jest mój! To ja się z nim powinnam całować! To mnie kocha!!! Nie! Zaraz, Wiki! Ty sama tego chciałaś!!! Ty masz Nialla!!! A Lou całuje się z Oliwią - tak, jak to zaplanowałaś! Powinnaś się teraz cieszyć! A nie jakieś dziwne myśli krążą po twojej głowie! Ty go nie kochasz! Kochasz tylko Nialla! Lou będzie szczęśliwy z Oliwią. Tak będzie dla was wszystkich lepiej. Oddychaj. On nie jest twój. Nie możesz być o niego zazdrosna! Ale jestem! I to cholernie zazdrosna!!! Aaaa!!! Głupia! Czemu się kłócę sama ze sobą?! I to jeszcze o faceta, do którego nic nie czuję! Źle ze mną. Ja po prostu nie umiem patrzeć na to, jak Louis Tomlinson całuje się z inną dziewczyną! Dlaczego?! Nie wiem... Istnieje tylko jedno wytłumaczenie, ale… Nie... To niemożliwe... Z tego szoku otrząsnęłam się, kiedy przestali się całować i Oliwia uciekła do taksówki, która odjechała z piskiem opon.
- Wow... - to Hazza jako pierwszy przerwał tę dziwną ciszę - Nieźle się wpakowałeś, Tommo - powiedział i poklepał Lou po ramieniu.
- Daj spokój... To nic nie znaczyło.
- Wręcz przeciwnie. To znaczyło, że lecą na ciebie szesnastolatki. Nieźle, stary.
-Tylko czy ty na nie lecisz? - zaśmiał się Zayn.
Zobaczyłam, że Lou spojrzał na mnie. Przez sekundę patrzyliśmy sobie w oczy. On tak jakby chciał mnie przeprosić za to, co się przed chwilą stało A ja starałam się patrzeć na niego, jakby mnie to nie obchodziło, ale czułam że w moich oczach czai się zazdrość i coś jeszcze... Lou popatrzył na Zayna pobłażliwie.
- Wy nic nie rozumiecie - bąknął, a potem odwrócił się na pięcie i odszedł w stronę parku.
- No pięknie! Właśnie sprawiliście, że mój brat się obraził! - powiedziała wkurzona Lottie. - Teraz niech któryś z was pójdzie z nim porozmawiać!
- Bo ich na pewno posłucha! - żachnęłam się.
- A ciebie to posłucha?! - spytał Zayn.
- Myślę, że tak.
- Na pewno! - wtrącił się Harry - Po tym jak mu złamałaś serce! I żeby to raz!
- Czyli powiedział ci? - spytałam.
- Tak, o tym dwa tygodnie temu też. Ty nie widzisz, jak go to boli?!
- A myślisz, że mnie to nie boli?! Myślisz, że jestem w stanie spokojnie spać, myśląc o tym, co zrobiliśmy Niallowi?! – Tak... Niezłe miejsce na kłótnię sobie wybraliśmy- na oczach wszystkich..
- Wiki, o czym ty mówisz? - spytał zdezorientowany Niall.
- O tym, że przespała się z Louisem! - dokończył za mnie Hazz.
- Wielkie mi odkrycie! Wszyscy o tym wiedzą Styles! Więc się ogarnij! A poza tym, co to ma do Nialla?! - wtrąciła się Lottie.
- Nie, Harry ma rację i nie mówi o tamtym. Tamto miało miejsce dawno. Wtedy nie miało to większego znaczenia.  Niall, ja...
- Nie mów mi tylko, że...
- To się zdarzyło drugi raz. Wtedy jak byliście w Stanach.
- Czy ty mi chcesz powiedzieć, że mnie zdradziłaś?! - było słychać, że głos wymyka mu się spod kontroli.
- Ale jak mogłaś go zdradzić, skoro wy nawet nie jesteście razem? - zdziwiła się Zuzia.
- Jesteśmy... To znaczy byliśmy... - powiedział Nialler, wpatrując się we mnie pustym wzrokiem - Proszę cię, Wiki, powiedz, że mnie nie zdradziłaś.
- Chciałabym tak powiedzieć, ale nie mogę. Nie mogę kłamać w żywe oczy komuś, kogo kocham. Ciebie kocham bardzo mocno. To był wypadek.
- Zdradę nazywasz wypadkiem?! Ufałem ci! Nie widziałem świata poza tobą! A ty… Nawet nie wytrzymałaś miesiąca ze mną!!! Myślałem, że coś dla ciebie znaczę! Ty mnie po prostu zdradziłaś!
- Byłam zagubiona! Nie wiedziałam, co czuję! Ale wtedy na lotnisku, gdy myślałam, że nie żyjesz zrozumiałam swój błąd! I to, że nigdy nikogo tak mocno nie pokocham! Liczysz się tylko ty! Kocham cię, rozumiesz?!
- Nie! Nie jestem w stanie tego zrozumieć! Może powinnaś sama siebie zapytać, co czujesz? W tej chwili mam wrażenie, że tylko się bawiłaś moimi uczuciami, gdy nie szczędziłaś sobie upojnych nocy z Louisem! I wiesz co? Szkoda mi go! Dał się biedak uwieść! Nim też się tylko bawiłaś! A ja...  Ja ciebie kochałem tak, jak jeszcze nigdy nikogo wcześniej. Myślałem, że również mnie kochasz, a ty okazałaś się być małolatą, która ma gdzieś uczucia innych. Wiesz co? To dobrze, że nikomu o nas nie mówiliśmy, bo to od początku nie miało sensu! To koniec! Nie chcę cię nigdy więcej widzieć! - wykrzyczał mi prosto w twarz, a potem pobiegł do samochodu i odjechał. W moich oczach momentalnie pojawiły się łzy i opadłam na schodki werandy. Ukryłam twarz w dłoniach i zaczęłam szlochać.

Usłyszałam kroki. Ktoś usiadł obok mnie i mnie przytulił. A raczej przytuliły.
- Wiki, nie płacz - odezwała się Zuzia.
- To, co zrobiłaś nie było fair, ale uwierz mi, wszystko się ułoży- dodała Lottie.
- Tak. To, co się stało, się nie odstanie. Teraz musisz to naprawić - powiedziała Fizzy.
- Zostawcie mnie! Czy wy nie rozumiecie, że oni już mi nie wybaczą? Nigdy! Wiecie, właśnie straciłam miłość mojego życia i przyjaciela pewnie też, bo wobec ich obydwu zachowałam się okropnie! Nic już nie ma sensu! - wykrzyknęłam i wyrwałam się z ich objęć, a potem pobiegłam prosto przed siebie. Nie obchodziło mnie to, że nie powinnam nadwyrężać chorej nogi. Jak to wszystko w życiu może się spaprać! Żeby przez jeden pocałunek twojej przyjaciółki z twoim  przyjacielem wyszła na jaw twoja zdrada?! Czy to może jakieś reality show? Może zaraz ekipa MTV wyskoczy z kamerami i krzyknie "Zostałaś wkręcona przez One Direction!" ... Ale nic się nie stało. Byłam tylko ja- zalana łzami na ławce w parku. Właśnie straciłam wszystko, na czym mi zależało! I to przez moją głupotę! Jakby tego wszystkiego było mało, zaczęło padać. Pięknie. Przynajmniej nie będzie widać moich łez. Wtedy zdarzyło się coś, co nie pomogło mi rozwiązać tej sprawy…

- Wiki?! Co ty tu robisz? - to Louis podszedł do mnie. No tak... Zapomniałam, że on po wszystkim poszedł do parku - Czy ty płakałaś?
- Tak. Wielkie mi halo!
- Hej... Powiedz, co się stało? - powiedział, siadając obok mnie i objął mnie ramieniem.
- Niall... On się dowiedział, że go z tobą zdradziłam i powiedział mi, że nie chce mnie nigdy więcej widzieć - powiedziałam to na jednym wdechu. Nawet nie wiem czy coś zrozumiał z mojego bełkotu.
- Co?! On pewnie tak tylko powiedział w nerwach! Przecież on cię kocha!
- Już nie! On mnie nienawidzi, Lou... - połykałam słone łzy połączone z ciepłym deszczem - On nawet nie miał ci za złe. Powiedział, że jest mu ciebie szkoda, bo ciebie też tylko wykorzystałam... - chłopak dotknął mojej dłoni, a ja pozwoliłam, by nasze palce się splotły.

- Jeżeli mówimy tu o wykorzystaniu kogokolwiek, mimo że nikt nikogo nie wykorzystał, to już prędzej ja wykorzystałem ciebie. Przecież doskonale wiedziałem, że kochasz Nialla; że to z nim chcesz być i jesteś. Natomiast ja podpuściłem cię do zrobienia czegoś, co zniszczyło wasz związek ze świadomością, że ty mnie nie kochasz.
- Lou, to ja postąpiłam okropnie. Wiedząc, co czujesz i pozwalając na to wszystko. I wiesz, teraz się zastanawiałam... Czy to możliwe kochać więcej niż jedną osobę?
- Każdy kocha więcej niż jedną osobę...
- Nie o to mi chodzi... Kochać w sensie miłością, taką romantyczną...
- Myślę, że to możliwe, ale co to ma do tego, że jak postąpiłaś?
- Wiele... Ja postąpiłam okropnie, bo nie powiedziałam ci najważniejszego.
- Czego? - spytał. Wzięłam głęboki oddech i mój cichy głos w końcu wydobył się z gardła, układając słowa, których nie spodziewałam się nigdy powiedzieć:
- Louis, ja... Kocham cię.